OPOWIADANIE 1

Tego dnia nie miało zdarzyć się nic specjalnego. Kolejna niedziela w życiu Gabrysi. Gabi była normalną dziewczyną. Normalną, z pozoru... Miała krótkie blond włosy (straciła je przez chemioterapię- dziewczyna chorowała na białaczkę) niebieskie oczy. Większość osób uważało ją za ładną, i szczupłą. Tego dnia Gabi postanowiła wybrać się na spacer.

Spacerowała od godziny , kiedy zdecydowała się pójść na dość podejrzaną część miasta. Wiedziała, że roi się tam od narkomanów, ale od czasu zerwania z chłopakiem, coraz bardziej chciała tam pójść.

Po kilku minutach spodkała chłopaka. Siedział sam w ruinach jakiegoś budynku. Nie wiadomo, co pociągnęło Gabrysię do zawiązania z tym chłopakiem rozmowy. Może to, że był smutny, i widać było, że tak jak dziewczyna, ma dużo problemów...

- Czego?!- Krzyknął na nią Chłopak

- Ja... jestem Gabrysia, a ty.....?- Dziewczyna trochę się go bała, ale nadal chciała go poznać.

- Gówno Cie to obchodzi! Jak chcesz, możesz mówić do mnie Dado... wszyscy tak mówią...

Dziewczyna nie odezwała się, ale nie odeszła.

- Dobra, siadaj.... - powiedział chłopak, któy zauważył, że laska nie odpuści.

Spodkali się jeszcze kilka razy, zbliżyli się do siebie. Chłopak wiedział o dziewczynie prawie wszystko, a o ona o nim tylko to, że nie lubi o sobie opowiadać. Czasem o coś go zapytała, ale ją zbywał. Wolała nie naciskać.

Tego dnia spodkali się znowu, w tej samej melinie. Gdy dziewczyna szła na spotkanie, widziała, jak Dado coś wstrzykuje sobie w żyłę. Gdy ją zobaczył, trochę się speszył i zwinął sprzęt.

- Co to było?

- Heroina... Z resztą... Nie twoja sprawa...- chłopak był jakby w innym świecie

- Słyszłam, że to narkotyk największego kalibru- niespeszona dziewczyna pytała dalej...

- No i...!?

- Dasz spróbować...?

- Oszalałaś? Nie dam ci się wpieprzyć w to gówno...

- Całe moje życie, to gówno. Do tej pory byłam szczęśliwa... A potm zerwałam z Jackiem... Cały czas mam przed oczami jeden obraz: On, gra na gitarze i śpiewa piosenki Dżemu... Kocham jego wykonie "Outseidera" W takich chwilach ryczałam jak dziecko. Ryczałam z miłości... A teraz ryczę, bo mnie zostawił... Może to mi pomoże.

- Nie lalka, to Ci zaszkodzi... - otarł dziewczynie łzy, i przytulił ją. Pierwszy raz poczuła coś więcej do Dado... Zrozumiała, że jest przy niej i słucha... A słuchanie było dla niej w tej chwili najważniejsze... - To co, jutro o 13 tutaj?

- Tak... Jasne...

Następnego dnia dziewczyna przyszła przed Dado. Być może to był jego błąd... Spóźnił się... Znalazł ją nieprzytomną. Przypomniał sobie, że zostawił tu strzykawkę pełną hery. Z kieszeni spodni wypadło jej zdjęcie USG. Dziewczyna była w ciąży. Dado bez wahania zaniósł dziewczynę do szpitala.

Gdy Gabrysia ocknąła się, zobaczyła Dado, drzemiącego na krzesełku przy jej łóżku. Wyglądał inaczej. Był, zadbany. Dziewczyna z tródem go rozpoznała.

- Dado...?

- Jestem Darek. A ty nic nie mów. Odpoczywaj..

- A więc masz na imię Darek- dziewczyna uśmiechnęła się z wielkim wysiłkiem.

Chłopak opowiedział jej całą swoją historię. Był dzieckiem z gwałtu. Matka go nienawidziła. W wieku 15 lat uciekł z domu i już od 3 lat mieszkał na ulicy. I ćpał. Zaczął od marihuany. Niestety, chciał więcej.

Teraz są razem. Dado, to znaczy Darek, leczy się w klinice uzależnień. nie ćpa od 2 lat. Dziewczyna urodziła zdrowego synka- Antka. Jej rodzice zaakceptowali chłopaka córki.

Dziś Gabrysia kończy 17 lat. Jest szczęśliwa. Pomaga narkomanom w fundacji im. Ryśka Riedla. Jest wolontariuszką. W opiece na dzieckiem pomagają jej rodzice, i Darek. Ojciec dziecka nawet nie wie, o istnieniu chłopca. Raz czy dwa Darek z kolegami pobili go, tak, dla przykładu.